انواع ریسک و مدل های ریسک


شکل ۱: مراحل مدیریت ریسک

برآورد ارزش در معرض ریسک با وجود ساختار وابستگی بین بازدهی های مالی: رهیافت مبتنی بر توابع کاپولا

شناسایی ساختار وابستگی بین دارایی های مالی و تاثیر آن در سنجه های ریسک همچون ارزش در معرض ریسک دارایی های مالی از موضوعات مورد توجه محققان است. اما، یکی از چالش های موجود بر سر راه این هدف، مدل سازی توزیع های توام در ادبیات اقتصاد مالی است. کاپولا ها توابع توزیع توام را به توزیع حاشیه ای تکین هر یک از متغیرها متصل کرده و ساختار وابستگی داده های چندمتغیره را به خوبی توصیف می کنند. در این پژوهش با انواع مختلف توابع کاپولا و مدل های واریانس ناهمسان شرطی تعمیم یافته ساختار وابستگی بین دو شاخص قیمتی محصولات شیمیایی و دارویی بورس تهران در بازه زمانی دی 1383 تا اسفند 1391 ارزیابی می شود و تاثیر ساختار وابستگی در برآورد ارزش در معرض ریسک سبد دارایی متشکل از آن ها بررسی می شود. نتایج تجربی پژوهش نشان می دهد وابستگی ساختاری نامتقارنی بین محصولات شیمیایی و دارویی بورس تهران وجود دارد. همچنین، یافته ها حاکی از دقت و کفایت بیشتر رهیافتCopula-GARCH نسبت به مدل های متداول در پیش بینی ارزش در معرض ریسک سبد دارایی همچون M-GARCH، DCC-GARCH، EWMA،و روش های شبیه سازی تاریخی است.

بررسی مدل ها و مدیریت ریسک در روش های مختلف توسعه نرم افزار

با توجه به گسترش روز افزون استفاده از سيستم های نرم افزاری در تمام زمينه ها و نرخ شكست پروژه های نرم افزاری، مديريت پروژه های نرم افزاری در توليد و توسعه نرم افزار امری مهم و ضروری به شمار می آيد. وقتی که پيچيدگی و اندازه پروژه ها افزايش می يابد، مديريت نرم افزار مشكل تر می شود. در اين پروژه ها مديريت ريسك حياتی است که در تمام دوره حيات نرم افزار نقش پررنگی در موفقيت پروژه ايفا می کند و مدلهای مختلفی برای مديريت ريسك پروژه های نرم افزاری وجود دارد. در اين مقاله ابتدا به تعريف ريسك و مديريت ريسك پروژه های انواع ریسک و مدل های ریسک نرم افزاری پرداخته شده و سپس برخی از مدلهای مديريت ريسك نرم افزاری و ارزيابی مدل ها تشريح شده است، در ادامه نتيجه مقايسه و ارزيابی مدلها ارائه گرديده است. همچنين، به بررسی حالت ريسك و مديريت ريسك در مهم ترين مدلهای فرآيند توسعه نرم افزار اقدام می شود )اين مدل ها عبارتند از: مدل آبشاری، مدل_ v ، مدل نموی، مدل حلزونی و مدل چابك(. اين خطی مشی در مطالعات مرتبط بر مبنای ويژگی های مختلفی مد نظر خواهد بود. از نظر انواع ریسک و مدل های ریسک فنی، چنين رويه ای به مديران پروژه کمك می نمايد که قابليت انتخاب بهترين روشی را داشته باشند که به بهترين وجه در تناسب با پروژه های آنها باشد. از نقطه نظر ديگر، اين راهكار راه را برای مطالعات آتی، که هدف از آنها ارتقای فرآيند توسعه نرم افزار می باشد، هموار می نمايد.

کلید واژه ها

نحوه استناد به مقاله

در صورتی که می خواهید به این مقاله در اثر پژوهشی خود ارجاع دهید، می توانید از متن زیر در بخش منابع و مراجع انواع ریسک و مدل های ریسک بهره بگیرید :

مهناز ذاكری؛محبوبه شمسی؛سكينه عدل؛فاطمه عبدالهی؛ ۱۳۹۵، بررسی مدل ها و مدیریت ریسک در روش های مختلف توسعه نرم افزار، دومین کنفرانس بین المللی مدیریت و اقتصاد در قرن 21، https://scholar.conference.ac:443/index.php/download/file/10565-Evaluation-models-and-risk-management-software-development-in-different-ways

در داخل متن نیز هر جا به عبارت و یا دستاوردی از این مقاله اشاره شود پس از ذکر مطلب، در داخل پرانتز، مشخصات زیر نوشته شود.

مراحل 7 گانه مدیریت ریسک پروژه براساس استاندارد PMBOK

مراحل 7 گانه مدیریت ریسک پروژه براساس استاندارد PMBOK

1- عبارت ریسک بر اساس استاندارد مدیریت پروژه PMBOK ویرایش ششم موسسه PMI، در زبان فارسی بار معنایی منفی دارد، در حالی که در ادبیات مدیریت پروژه به معنای اتفاقاتی غیر قطعی در آینده است که می توانند یک فرصت (Opportunity) یا تهدید (Threat) برای پروژه باشد.
اگر بنا باشد فرصت ها و تهدیدها به حال خود گذاشته شوند، بسیاری از مشکلات که می شد با هزینه یا توجه مختصر از بین بروند گریبان گیرمان خواهند شد و فرصت های با ارزشی که می توانستند تبدیل به منفعت شوند از بین خواهند رفت. به همین خاطر باید اقداماتی برای جذب و دفع آن ها انجام داد. این مجموعه اقدامات مدیریت ریسک را تشکیل می دهند.

2-مدیریت ریسک امری اجتناب ناپذیر است. حتی در پروژه هایی که سازمان یافته مدیریت نمی شوند نیز مدیریت ریسک به شکل غیر سیستماتیک و شهودی انجام می شود .آنچه اهمیت دارد این است که با سیستماتیک کردن مدیریت ریسک، بیشترین نتایج مثبت از پیاده سازی مدیریت ریسک، حاصل شود.

3- طبق استاندارد مدیریت پروژه PMBOK در این حوزه باید ابتدا شیوه مدیریت ریسک را تعیین کرد. پس از آن باید ریسک ها را شناسایی کرد و پس از تحلیل، ریسک هایی که مهم تر هستند را انتخاب کرد. در ادامه مشخص می شود که برای تحت کنترل داشتن ریسک های مهم چه کارهایی باید انجام داد و نتایج این بخش معمولا در برنامه های دیگر مانند زمان و هزینه لحاظ می شوند. در پایان باید نتایج این اقدام ها را سنجید تا در صورت بروز انحراف در قالب درخواست های تغییر اصلاح شوند.

4- استاندارد PMBOK مدیریت ریسک را نیز با برنامه ریزی مدیریتی آغاز می کند. برنامه مدیریت ریسک مانند تمام برنامه های مدیریتی دیگر، مشخص می کند که اقدامات این حوزه به چه ترتیبی انجام خواهند شد. علاوه بر روش شناسی، باید نقش ها و مسئولیت های مرتبط انواع ریسک و مدل های ریسک انواع ریسک و مدل های ریسک با ریسک و پارامترهایی که در آینده برای شناسایی و تحلیل ریسک به کار خواهند رفت را مشخص کرد. پس از فرآیند برنامه ریزی مدیریت ریسک (Plan Risk Management)، باید ریسک ها را در زمان های مناسب و با ابزار مناسب شناسایی کرد و یک راه برای بهبود آن مرحله، این است که ساختاری سلسله مراتبی برای ریسک ها در نظر گرفت. این مجموعه را ساختار شکست ریسک (RBS: Risk Breakdown Structure) می نامند. با انجام این کار، احتمال جا افتادن ریسک ها کاهش یافته و کنترل کردن آن ها نیز ساده تر خواهد کرد. اگر قرار است از ساختار شکست ریسک استفاده شود، باید در زمان برنامه ریزی تدوین گردد. البته واضح است که در مرحله شناسایی ممکن است اصلاحاتی برای ساختار شکست ریسک پیشنهاد شود.

مدیریت ریسک پروژه

شکل ۱: مراحل مدیریت ریسک

در مراحل بعد باید انواع ریسک و مدل های ریسک میزان تاثیر و احتمال وقوع ریسک ها را هم تعیین کرد. این دو پارامتر با مقادیری کمی یا کیفی مشخص می شوند و این مقادیر را نیز باید در مرحله برنامه ریزی تعریف کرد. به عنوان مثال اگر قصد داریم احتمال وقوع را با عبارت هایی مانند کم، متوسط و زیاد مشخص کنیم، در مرحله برنامه ریزی باید این سه عبارت را به وضوح و به شیوه ای موثر تعریف کنیم تا در آینده که قصد داریم از آن ها استفاده کنیم دچار مشکل نشویم.

5- در روش مدیریت ریسک پس از این که مرحله برنامه ریزی مشخص شد، می توان باقیمانده اقدامات حوزه مدیریت ریسک را براساس استاندارد PMBOK با فرآیند شناسایی ریسک ها (Identify Risk) آغاز کرد. در این فرآیند باید تمام اتفاقات غیرقطعی که ممکن است در آینده بیفتند و در صورت وقوع تاثیری مثبت یا منفی بر پروژه می گذارند را مشخص کرد. باید تمام ذی نفعان را در شناسایی ریسک ها مشارکت داد. بسیاری از ریسک ها پس از برنامه ریزی اولیه و در خلال کار کشف می شوند و به همین خاطر باید این فرآیند را به اقتضای شرایط دوباره اجرا کرد.
باید ریسک ها را همراه با توضیحات و مشخصاتشان در سندی که لیست ریسک ها (Risk Register) نامیده می شود ثبت کرد باید احتمال وقوع و میزان تاثیر ریسک ها را نیز در همین سند وارد کرد. معمولا بهتر است که میزان تاثیر ریسک ها را به تفکیک محدودیت هایی مانند زمان، هزینه و کیفیت سنجید.

6- پس از شناسایی ریسک ها طبق استاندارد PMBOK باید آن ها را از دو بعد کمی و کیفی تحلیل کرد. در فرآیند تحلیل کیفی ریسک ها (Perform Qualitative Risk Analysis) ، هدف انتخاب ریسک های مهم برای برنامه ریزی واکنش به ریسک است.
معمولا تعداد ریسک هایی که شناسایی می شوند بسیار زیاد هستند به همین دلیل فقط ریسک هایی که مهم تر هستند، انتخاب می شوند و فقط برنامه واکنش به این ریسک ها طراحی می شود.
معیار تعیین اهمیت ریسک ها، ترکیبی از احتمال وقوع و میزان تاثیر است .می توان حاصل ضربی وزنی از این دو معیار را مبنای تعیین اهمیت قرار داد و ریسک هایی که اهمیتشان از حدی بیشتر بود را به فرآیند برنامه ریزی واکنش به ریسک فرستاد. اما در تحلیل کمی نوع پیشرفته تری از تحلیل ریسک است که نیاز به انرژی، هزینه و زمان بیشتری دارد و به همین خاطر انجام آن الزامی نیست. اگر فرآیند تحلیل کمی ریسک (Perform Quantitative- Risk Analysis) نیز در برنامه مدیریت ریسک انتخاب شده باشد، باید ریسک های مهمی که در تحلیل کیفی انتخاب شده اند را به شیوه عددی تحلیل کرد و میزان تاثیر ترکیبی آن ها را در زمان، هزینه و سایر پارامترهای پروژه پیش از اعمال برنامه های واکنش به ریسک ها و پس از اعمال آن ها به دست آورد.
بعد از این فرآیند برنامه ریزی واکنش به ریسک انجام می شود. وضعیت ریسک ها بعد از برنامه ریزی واکنش به ریسک ها تغییر می کند و در آن زمان باید دوباره تحلیل کمی را انجام داد تا مشخص شود که واکنش های برنامه ریزی شده چه تاثیری بر کل پروژه می گذارند و به عبارت دیگر برنامه ریزی ها تا چه حد موثر بوده اند. تحلیل کمی با روش های مختفلی مانند تحلیل مونت کارلو و در نرم افزارهای مناسبی مانند پرت مستر (Pert Master) انجام می شود.

7- پس از این که ریسک های مهم با تحلیل کمی و کیفی مشخص شدند، بر اساس استاندارد PMBOK باید آن ها را طی فرآیند برنامه ریزی واکنش به ریسک ها (Risk Management Plan) برنامه ریزی کرد. اکنون که می دانیم اتفاقی ممکن است در آینده بیفتد و در صورت وقوع تاثیر قابل توجهی بر انواع ریسک و مدل های ریسک انواع ریسک و مدل های ریسک پروژه می گذارد، از هم اکنون قصد داریم چه کاری در قبال آن انجام دهیم؟ پاسخ به این سوال برنامه واکنش به ریسک را مشخص می کند.
نکته مهمی که در آخر باقی می ماند، این است که هر کار باید مسئولی داشته باشد. همانطور که باید مسئول هرکدام از فعالیت های پروژه مشخص باشد، باید مسئول هرکدام از ریسک ها نیز تعیین شود. این فرد باید پیاده سازی برنامه واکنش به ریسک و سایر اقدامات مربوط به آن ریسک را پیگیری کند.

انواع ریسک و مدل های ریسک

چکیده: پروژه‌های بزرگ در یک محیط پویا و پیچیده اجرا می‌شوند به‌نحوی‌که عدم اطمینان و ریسک جزء ویژگی‌های ذاتی آن‌ها می‌باشد، به همین دلیل مدیریت ریسک از الزامات هر پروژه به‌حساب می‌آیدکه در صورت عدم اجرای آن هزینه‌های گزافی را در مراحل مختلف پروژه متحمل خواهیم شد؛ در این بین پرژه های ساخت مجتمع های مسکونی از اهمیت بالایی برخوردار است با این وجود شاهد عدم توجه به مدیریت ریسک در آن ها هستیم، لذا این پژوهش باهدف شناسایی و رتبه‌بندی مهم‌ترین ریسک‌های پرژه های عمرانی ساخت منازل و مجتمع های مسکونی انجام‌شده است. این تحقیق با رویکرد پیمایشی و در بین تعاونی‌ها و پیمانکاران ساخت مسکن مهر در شهرستان شاهرود اجراشده است؛ برای این منظور پرسشنامه‌ای که مستخرج از تحقیقات مختلف در زمینه‌های مشابه بوده تهیه‌شده و از روش‌های DEMATEL فازی و آمار توصیفی جهت بررسی چگونگی و میزان رابطه بین ریسک‌ها و رتبه‌بندی آن‌ها بر این اساس و همچنین رتبه‌بندی ریسک‌ها بر اساس سه معیار هزینه، زمان انواع ریسک و مدل های ریسک و کیفیت استفاده‌شده است. مدیریت ریسک موجب حداقل کردن احتمال وقوع یا اثر پیامدهای منفی بر اهداف پروژه می‌شود. ازجمله موارد مهم در مدیریت ریسک شناسایی و رتبه‌بندی ریسک‌های پروژه است. یافته‌های تحقیق نشان‌دهنده تأثیرگذار بودن ریسک‌های خارجی و تأثیرپذیر بودن ریسک‌های داخلی است از طرفی اهمیت ریسک‌های داخلی در درجه بالاتری ارزیابی‌شده است که این نشان‌دهنده عدم وجود دیدگاه پیشگیرانه در رابطه با ریسک‌های پروژه می‌باشد.

#ریسک #پروژه عمرانی #مسکونی #MCDM فازی

دانلود نسخه تمام متن (رایگان)
محل نگهداری: کتابخانه مرکزی دانشگاه صنعتی شاهرود
یادداشت: حقوق مادی و معنوی متعلق به دانشگاه صنعتی شاهرود می باشد.
تعداد بازدید کننده:

[کلیدواژه ها: پروژه، ریسک، مدیریت ریسک، اولویت بندی ریسک، تونل سازی مکانیزه، شباهت به گزینه ایده آل فازی، تحلیل سلسله مراتبی دلفی فازی، استراتژی اولویت بندی، ریسک های زمین شناسی]

[کلیدواژه ها: شرکت های مشاور، پروژه های طرح و ساخت، مدیریت پروژه، ارتقای عملکرد، ساختار ستادی سازمان]

[کلیدواژه ها: مدل سازی، ساختار گراف، مدل سازی فازی گراف، درخت فازی، گراف اویلری فازی، گراف همیلتونی فازی، گراف مسطح فازی، گراف دوبخشی فازی، شبکه های فازی، رنگ آمیزی فازی، پوشش راسی فازی، مجموعه ی مستقل فازی]

[کلیدواژه ها: بودجه دولت (بودجه جاری و عمرانی)، تورم شهری و روستایی استان های منتخب ایران، مدل رگرسیون انتقال ملایم تابلویی(PSTR).]

[کلیدواژه ها: ریسک انفجار، ارزیابی ریسک انفجار، روش تحلیل درخت خطای فازی (FFTA)، روش تحلیل سلسله مراتبی فازی (FAHP)، منطق فازی]

[کلیدواژه ها: حاکمیت شرکتی، مدیر غیر موظف، تمرکز مالکیت، مالکیت نهادی، نفوذ مدیر عامل، دوگانگی وظیفه مدیر عامل،‌اند ازه هیئت مدیره، استقلال هیئت مدیره، ریسک، مدیریت ریسک، ریسک غیر سیستماتیک، ضریب بتا، نسبت شارپ]

[کلیدواژه ها: کمینه‌کردن ریسک، سبد سهام چند دوره‌ای، ارزش درمعرض ریسک، ارزش در معرض ریسک مشروط، چولگی]

انواع ریسک در شرکت های حسابرسی و حسابداری

ریسک حسابرسی در شرکت های حسابداری و حسابرسی اغلب توسط مدل ریسک شرح داده می شوند. این مدل شرح می دهد که چگونه ، مسئولیت های مدیران و حسابرس ها با هم ترکیب شده تا ریسک اینکه یک حسابرس ممکن است صورتهای مالی اشتباه دار را عاری از اشتباه های عمده اعلام کرده باشد، تعیین کند. درک اجزای مدل ریسک حسابرسی و انواع ریسک در حسابرسی و تعریف ریسک در حسابداری می تواند به شما کمک کند تا بفهمید چگونه حسابرس شما، اندازه آزمونی را که در کسب و کار شما انجام می دهد تعیین می کند.

انواع ریسک حسابرسی:

ریسک ذاتی

ریسک ذاتی ریسکی است که بدون در نظر گرفتن کنترل های داخلی، یک حساب به دلیل خطا یا کلاه برداری بطور با اهمیتی اشتباه اظهار شده است. ریسک ذاتی توسط رویداد های خارجی و داخلی شرکت تحت تاثیر قرار می گیرد. برای مثال، اقتصاد محکم، در دسترس بودن تامین مالی یا ظهور یک رقیب جدید، همه با هم ریسک انواع ریسک و مدل های ریسک ذاتی را به دلیل عاملانی که خارج از کنترل شرکت هستند، افزایش می دهند. رقابت کارکنان حسابدار شرکت، عاملی از ریسک ذاتی است که تحت کنترل شرکت قرار دارد. اگر شرکت دارای مشکلات پیچیده حسابداری باشد، و این درحالی باشد که کارکنان حسابداری فاقد تجربه و کارشناسی ضروری برای مواجه شدن با این مسائل به شکلی درست باشند، آنوقت ریسک اظهار غلط به میزان زیادی افزایش می یابد.

ریسک کنترل

ریسک کنترل، درواقع احتمال این است که یک اظهار غلط در ثبت های حسابداری شرکت در زمانی درست و به شیوه ای درست توسط سیستم کنترل داخلی شرکت برای تصحیح شدن تا قبل از پایان دوره حسابداری، کشف یا پیشگیری نشوند. پایین نگه داشتن ریسک کنترل در حدی پایین و قابل اعتماد، از مسئولیت مدیران است. ترکیب ریسک کنترل و ریسک ذاتی بعضی اوقات با عنوان ریسک اظهارغلط انواع ریسک و مدل های ریسک عمده شناخته می شوند. ریسک اظهار غلط در واقع بخشی از ریسک حسابرسی است که جزو مسئولیت حسابرس نیست.

ریسک عدم کشف

ریسک عدم کشف در واقع ریسک این است که رویه های حسابرسی انجام شده توسط حسابرس، قادر به کشف اظهارات غلط در صورتهای مالی نباشد. ریسک عدم کشف، بخشی از ریسک حسابرسی است که جزو مسئولیت حسابرس می باشد. حسابرس ها می توانند ریسک عدم کشف را با افزایش میزان رویه های حسابرسی کاهش دهند. این به عنوان افزایش حد آزمایش شناخته می شود. بعلاوه، حسابرس ها می توانند ریسک عدم کشف را با جایز شماردن اظهار غلط کمتر کاهش دهند. برای مثال، حسابرس ها ممکن است تعیین کنند که خطاهای کمتر از 5000$ برای صورتهای مالی، بی اهمیت هستند. گرچه، در صورتی که حسابرس تعیین کند که ریسک عدم کشف نیاز به کاهش دارد، آنوقت می تواند اهمیت را تا 3000$ کاهش دهد. در آن صورت، مدیران نیاز دارند که صورتهای مالی خود را برای اشتباهات 3000$ یا بالاتر، تنظیم کنند.

ریسک حسابرسی

ریسک حسابرسی احتمال این است که حسابرس رای حسابرسی بی نقصی را ارائه کند و در آن اعلام کند که صورتهای مالی هیچ اشتباه عمده ای ندارند، و این در صورتیست که در واقع دارای اشتباهات عمده باشند. ریسک حسابرسی عبارت است از ترکیب ریسک ذاتی، ریسک کنترل، و ریسک عدم اکتشاف. و ترکیب این چهار نوع ریسک، به عنوان مدل ریسک حسابرسی شناخته می شوند. این مدل مفهومی مهم را برای حسابرس ها دارد. از آنجایی که حسابرس ها تنها می توانند ریسک انواع ریسک و مدل های ریسک عدم اکتشاف را کنترل کنند و این بخاطر این است که ریسک ذاتی و ریسک کنترل جزو مسئولیت های مدیران هستند مدل های ریسک حسابرسی نشان می دهند زمانی که حسابرس میخواهد ریسک حسابرسی را پایین نگه دارد، تنها چاره وی، کاهش ریسک اکتشاف توسط افزایش رویه های حسابرسی یا کاهش اظهارات قابل تحمل خواهد بود.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.